De dikke ik mentaliteit van de mensen die werkloos worden

Vorige week ging het bedrijf van mijn buurman failliet. Het deed iets in de installatietechniek en het was een wonder dat ze het ondanks de crisis in de bouw nog zo lang hadden volgehouden. Buurman is 53, twee kinderen en gelukkig werkt zijn vrouw ook drie dagen per week in het onderwijs.

Ik sprak hem vlak voor hij naar het UWV zou gaan om een uitkering aan te vragen. Hij maakte zich zorgen want op zijn leeftijd is het heel lastig om weer werk te vinden.

U begrijpt mijn reactie. Ik zei, ‘joh, je uitkering, als het écht niet lukt, dan komt die wel. Maar laten we eerst eens even kijken of jij niet gewoon weer door kan gaan met werken. Laten we daar nou eens even voor zorgen.’

Zijn gezichtsuitdrukking veranderde aanstonds. Van getergde zorgelijkheid, naar verbazing, naar gelukkig. Hij verkeerde in de veronderstelling dat ik hem een baan aanbod. Dat was een jammerlijk misverstand. Ik vertelde hem dat hij zich beter druk kon maken over het vinden van een nieuwe baan dan meteen naar het UWV te rennen om zijn hand op te houden.

Het was heel vreemd. Normaal is hij eigenlijk een heel aardige man, maar nu werd hij emotioneel. Boos en verdrietig tegelijk leek het. Hij verweet me niet te begrijpen hoe het is om niet veel geld te hebben. Dat ze al jarenlang elk dubbeltje moeten omdraaien en dat hij aan het eind van de maand bijna nooit iets overheeft. Of ik wel wist hoe duur puberende kinderen waren.

En hoezo dat die uitkering wel zou komen. Konden ze bij het UWV soms ruiken dat hij geen baan meer had en zijn hypotheek betaald moest worden? Hij ging nu zijn uitkering aanvragen, wat trouwens een verzekering was volgens hem waar hij tot 2009 jarenlang premie voor had betaald en dan zo verzekerde hij mij, zou hij heus op zoek gaan naar een nieuwe baan. ‘Eikel’, voegde hij me nog toe voordat hij weg beende.

‘Rutte heeft gelijk’, dacht ik. ‘Wat een hufter.’

Vergeet vooral niet even naar Rutte te kijken:

UPDATE

Rutte is tot inkeer gekomen. Op Facebook zegt hij zijn uitspraken te betreuren. “Blijkbaar heb ik tijdens mijn speech mijn punt te scherp en onduidelijk geformuleerd.” Lees zijn hele reactie hier.

 

Advertisements
This entry was posted in Burgerplicht, Deliberaties and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s