Rutte gaat zijn karwei niet afmaken…

RutteHet is niet dat de komkommertijd nog niet voorbij is. Syrië gaat binnenkort worden aangevallen, maar wie komt er naar de Tweede Kamer die voor de gelegenheid terugkomt van reces? Minister Timmermans (PvdA) en wellicht de Minister van Defensie Hennis Plasschaert, maar niet Rutte.  De Nederlandse Staat gaat in een ‘unprecidented move’ beleggingen van pensioenfondsen in hypotheken garanderen. Wie verklaart namens het kabinet dat dit een verstandige actieis? Ministers Kamp en Dijsselbloem. Er gaat 6 miljard extra worden bezuinigd en wie legt het uit aan de bevolking? Wie gaat er voor de troepen staan? Dijsselbloem (PvdA) en Asscher (PvdA). Niet Rutte.

Rutte staat nooit voor de troepen. Hij staat er altijd achter. Rutte laat zich alleen maar zien als er al een akkoord is en dan ook nog alleen desgevraagd. Rutte wil zich niet laten voorstaan op dit kabinet, hij wil er op z’n best achter staan.

De enige verklaring die hier logischerwijs voor te verzinnen is, is dat Rutte zich heeft laten influisteren dat deze tactiek de enige manier is om nog iets van een kans te hebben bij de volgende verkiezingen. Door deze opstelling kan hij zich distantiëren van alle onpopulaire maatregelen. Je hoort het hem al zeggen bij Pauw en Witteman: “Meneer Witteman, u moet goed begrijpen dat ik dit ook allemaal niet zo wilde. Maar ja, dit was nu eenmaal de verkiezingsuitslag en het land moest geregeerd, zeker in deze barre economische omstandigheden. Ik heb mijn verantwoordelijkheid genomen, maar meer zat er niet in. Als de kiezer de VVD nu nog wat groter maakt, dan kan ik mijn karwei pas echt afmaken”.

Lubbers - CDA - VVDMijn karwei afmaken, waar kennen we dat ook alweer van? Precies, Ruud Lubbers die in de jaren tachtig (die qua crisis, staatsschuld en werkloosheid erg te vergelijken zijn met de huidige situatie) na zijn eerste hervormingskabinet de kiezers vroeg nog even op de tanden te bijten en zijn CDA en coalitiegenoot de VVD de gelegenheid te geven zijn klus te klaren. En dat lukte want in 1986 trad Lubbers II aan, met wederom een meerderheid van 81 zetels in de Tweede Kamer.

Lubbers trok de verantwoordelijkheid zo erg naar zich toe dat hij op menig teen ging staan. Zo claimde hij bijvoorbeeld en passant de verantwoordelijkheid voor het buitenlands beleid, wat zijn Minister van Buitenlandse Zaken Van der Broek niet echt kon waarderen. Maar het gevolg was wel dat vriend en inmiddels ook vijand het erover eens zijn dat Lubbers de credits verdient voor de 20 jaar van economische voorspoed die Nederland gekend heeft na zijn daadkrachtig ingrijpen in de jaren 80.

Dat gaat Rutte niet meemaken. Ziet u de poster al voor u? Laat Rutte zijn karwei afmaken? Welk karwei zult u zich terecht afvragen. De toekomst gaat het leren, maar ik durf de stelling wel aan dat een Minister President die niet voor de troepen gaat staan en het risico durft te lopen stelling te nemen voordat er weer een of ander wazig akkoord is gesloten met het maatschappelijk middenveld, geen tweede kans gaat krijgen…

Advertisements
This entry was posted in Verkiezingen. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s